حتماً برای شما هم پیش اومده که یه نفر رو تو خیابون ببینین که مثلاً به طرز خاصی لباس پوشیده باشه. همون لحظه به احتمال خیلی زیاد به طور ناخوداگاه(یا شایدم خودگاه-براثر تکرار زیاد این عمل-)شروع به قضاوت در مورد اون شخص می کنین. یه مثال دیگه ؛ حتماً براتون پیش اومده که پشت فرمان باشین یا توی یه ماشین به عنوان مسافر نشسته باشین. ناگهان یه ماشین به شکل نامناسبی به دلیلی جلوی شما میپیچه و راننده مجبور به کاهش ناگهانی سرعت یا ... بشه. خوب میدونین که در این لحظات اکثر راننده ها چه عکس العملی نشون میدن. اگه راننده مودب باشه میگه:"بابا اینا راننده نیستن" و اگه مودب نباشه، چیزای دیگه. به نظر من در همچین شرایطی دو دیدگاه در مورد قضاوت در مورد دیگران وجود داره. یکی اینکه فردی رو که شما دربارش قضاوت میکنین(که معمولاً برای اولین بار هم هست که دیدینش)انقدر اون کار رو(مثلاً بد رانندگی کردن،یا به شکل خاصی لباس پوشیدن)انجام میده که شما در تنها باری که اون شخص رو دیدین اون کار ازش سرزده(وقتی یه نفر یه کاری رو زیاد انجام بده احتمال اینکه تو تنها باری که اونو میبینین اون کار رو انجام بده زیاد میشه) و در نتیجه قضاوت شما تا حدودی درست از آب درمیاد. دیدگاه دوم اینه که شما دارید روی تنها مشاهده ای که از رفتار اون شخص دارید قضاوت می کنید که مسلماً نمی تونه دقت زیادی داشته باشه. خب نظر شما چیه؟ با کدام دیدگاه موافقین؟؟

راستی اصلاً فکر کردین که قضاوت در مورد دیگران(از جمله کسانی که شاید هیچ برخوردی باهاشون نداشته باشیم، چه فایده ای میتونه داشته باشه؟؟؟)منتظر نظراتتون هستم.