شهسواری به دوستش گفت: بيا به كوهی كه خدا آنجا زندگی می كند برويم. ميخواهم ثابت كنم كه اوفقط بلد است به ما دستور بدهد، وهيچ كاری برای خلاص كردن ما از زير بار مشقات نمی كند.

ديگری گفت: موافقم .اما من برای ثابت كردن ايمانم می آيم .

وقتی به قله رسيد ند ،شب شده بود. در تاريكی صدايی شنيدند:سنگهای اطرافتان را بار اسبانتان كنيد وآنها را پايين ببريد

شهسوار اولی گفت:مي بينی؟بعداز چنين صعودی ،از ما می خواهد كه بار سنگين تری را حمل كنيم.محال است كه اطاعت كنم!

ديگری به دستور عمل كرد. وقتی به دامنه كوه رسيد،هنگام طلوع بود و انوار خورشيد، سنگهايی را كه شهسوار مومن با خود آورده بود،روشن كرد. آنها خالص ترين الماس ها بودند...         

مرشد می گويد:
تصميمات خدا مرموزند،اما همواره به نفع ما هستند .

نوشته: پائولو کوئیلو